W cieniu ławki

Spektakl był niejako podsumowaniem rocznej pracy warsztatowej i początkiem podróży w kształtowanie się estetyki grupy. Jego premiera odbyła się 6 marca 2006 roku. Powstał jako efekt poszukiwania i poznawania inspiracji grupy oraz rodzenia się indywidualności i oryginalności zespołu. Członkowie stopniowo budowali etiudy ruchowe z nowopoznanych elementów akrobatyki i ćwiczeń partnerskich oraz tworzyli muzykę, której głównym trzonem były instrumenty afrykańskie. Etiudy ruchowe i muzyczne były elementem wyjściowym i bodźcem do poszukiwania znaczeń w relacji między ludźmi i do rozumienia ich.

Tak powstała opowieść o kloszardzie, mającym za dom ławkę w parku – człowieku zgorzkniałym i zapomnianym przez świat, który widząc jednak przemykających obok niego ludzi podejmuje polemikę z samym sobą. Prowokują go do tego postaci z realnego i wyimaginowanego otoczenia. Przenikanie się światów jest stałym elementem spektakli, to oniryczność opowieści sprawia, że może być o każdym, i to właśnie sny są początkiem poszukiwania duchowości. Wspomnienia, dyskusje, obrazy nakazują bezdomnemu dokonania rozrachunku dotychczasowego życia, a prawda o własnym „ja” oraz najbliższym środowisku często okazuje się okrutna.

Zobacz galerię zdjęć ze spektaklu

W spektaklu nie zabrakło przemyśleń m.in. na temat coraz szybszego tempa życia, które nie pozwala ludziom na oglądanie się za siebie i dostrzeganie innych, co tworzy z nich bezwolne marionetki. Również naturalna chęć człowieka do bezruchu, lenistwa i konformizmu ukazana jest tu jako świadomy wybór, a nie nieświadome przedłużanie egzystencji.